Wodór dla zdrowia: tło, obserwacje i dane medyczne i wyniki praktyczne zabiegów wdychania H2

Wprowadzenie

Chociaż badania medyczne poczyniły ogromne postępy w ostatnich dziesięcioleciach, często jest to powolny proces, który wiąże się ze sceptycyzmem, dopóki badania naukowe nie zostaną poparte oświadczeniami zdrowotnymi. Jest to szczególnie ważne, gdy lek lub terapia twierdzi, że skutecznie leczy wiele różnych chorób.

Ten początkowy sceptycyzm jest często właściwy, ponieważ w literaturze medycznej istnieje wiele przykładów, które pokazują, że początkowy entuzjazm dla podejścia terapeutycznego okazał się nie do utrzymania w badaniach. Wiele twierdzeń o lekarstwach, leczeniu lub lekach okazało się ograniczonych, a nawet szkodliwych, na przykład w przypadku niektórych witamin. Mówi się, że niektóre witaminy mają wszechmocne, pozytywne skutki, ale badania mogą nie wykazać takich wyników. Przykładem jest witamina E, której skuteczność okazała się nie do utrzymania w badaniach medycznych (Brigelius-Flohé, 2007).

Jednym z takich obszarów poszukiwań, który może przynosić korzyści zdrowotne, są badania nad gazem Browna (BG), który jest wytwarzany w wyniku elektrolizy wody. Zgłoszono roszczenia dotyczące korzyści płynących ze stosowania BG w przypadku kilku rodzajów chorób. W Azji ten gaz lub sam wodór był od pewnego czasu stosowany terapeutycznie w leczeniu chorób, co zostanie pokazane poniżej.

W pogoni za osobistym uzdrowieniem pierwsza autorka zaangażowała się w badanie literatury naukowej na temat medycznych korzyści płynących z BG i nabyła doświadczenie w stosowaniu elektrolizera BG.

W artykule przedstawiono wykorzystanie BG do celów zdrowotnych i przedstawiono ogólny przegląd aktualnego stanu badań i powiązanych tematów dotyczących wykorzystania wodoru w zastosowaniach medycznych.

Umów się na wizytę.

Tło

Intensywne badania nad terapeutycznym działaniem wodoru są już podejmowane od lat. Jednak w niektórych z tych badań zamiast czystego wodoru cząsteczkowego stosowana jest specjalna mieszanina gazów znana jako BG (gaz Browna), która jest wytwarzana w wyniku elektrolizy wody i zawiera 67% wodoru, 33% tlenu i składnik gazowy zdefiniowany jako „ExW”, który ma zostać zbadany bardziej szczegółowo w przyszłości. Specyficzne właściwości tego gazu i jego działanie terapeutyczne opisano na podstawie zaawansowanych badań nad wodorem, a jego korzyści omówione w kontekście mechanizmów leżących u podstaw chorób przewlekłych i starzenia.

Po wyjaśnieniu poszczególnych etapów rozwoju chorób przewlekłych przedstawiono możliwe zastosowania BG jako przykłady skutecznego zastosowania. Zaleca się promocję badań klinicznych nad zastosowaniem tego gazu w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób ludzi. Badania porównawcze BG i wodoru cząsteczkowego z butli do przechowywania są niezbędne do określenia możliwej przewagi BG nad czystym wodorem cząsteczkowym. 

BG uważany jest za niedrogą, elastyczną i skuteczną terapię, która dzięki zastosowaniu elektrolizy wody w porównaniu z wodorem molekularnym z oczyszczonego źródła może być stosowana „na żądanie” przy wielu schorzeniach w szpitalach i ambulatoriach.

h2 30

Gaz Browna i jego składniki

Nazwa „Brown’s Gas” (BG) pochodzi z badań Ilyi Velbova , bułgarskiego inżyniera, który wyemigrował do Australii i tam zmienił nazwisko na Yull Brown . Poświęcił 30 lat swojego życia na rozwój tej specyficznej technologii elektrolizy wody. W uznaniu jego pracy gaz ten został pośmiertnie nazwany jego imieniem – w literaturze naukowej BG jest również określany jako HHO (Santilli, 2006; Calo, 2007; Cloonan, 2008) i HydrOxy. Odkrycia BG dokonał William Rhodes , który w 1967 roku otrzymał patent na technologię elektrolizy „jednokanałowej” (Rhodes, 1967).

Produkcja BG obejmuje elektrolizę. W tym procesie woda jest rozdzielana na składniki wodoru i tlenu za pomocą „jednoprzewodowego elektrolizera”. Elektroliza rozdziela wodę na wodór i tlen, umieszczając dwie elektrody w roztworze zawierającym katalizator i wodę, a następnie przepuszczając przez roztwór prąd stały:

Klasyczna stechiometria elektrolizy:

2 (HOH) →

2 (HH) + OO

Interpretacja elektrolizy według Santilli:

n (HOH) →

HH + (HH) × (HH) + (HH) × H × H +

H × H × H × H + OH · + H × O + O +

(OO) × H + OO + (HO) × O + H × O × O +

(HH) × (OO) × (HH) × H +

(OO) × (HH) × (HH) × H +

O × O × O + (OO) × O

Wodór powstaje z elektrody ujemnej (katody), a tlen z elektrody dodatniej (anody). Różnica między konwencjonalnymi elektrolizerami a elektrolizerami gazowymi Browna (BG) polega na tym, że ten pierwszy wykorzystuje „membranę” w roztworze między katodą a anodą. Ta membrana rozdziela wodór i tlen na dwa oddzielne przedziały. Elektrolizery BG nie wykorzystują takiej membrany, dlatego wszystkie wytwarzane w procesie gazy wychodzą z tej samej rury. Więcej szczegółów w Wiseman (2019a).

W literaturze naukowej BG jest również znany jako HHO; należy jednak wspomnieć, że terminologia ta jest kontrowersyjna i wciąż sporna (patrz Calo, 2007). Niemniej jednak nie wszystkie twierdzenia Santilli mogły zostać odrzucone (Cloonan, 2008), wskazując, że przejście od konwencjonalnych gatunków H – O – H do nowego gatunku (H × H) –O (x, oznaczające magnecule) rzeczywiście można uznać za zmiana polaryzacji elektrycznej wody spowodowana przez elektrolizer (dalsze szczegóły patrz Santilli, 2006).

BG był używany głównie w uchwytach spawalniczych oraz w celu poprawy wydajności paliw. Ze względu na jego niezwykłe właściwości energetyczne istnieje wiele niesamowitych zastosowań technicznych dla tego gazu. BG składa się z wodoru i tlenu w stosunku stechiometrycznym wody, który wynosi dwa do jednego. Większość wodoru i tlenu jest molekularna, jako bardziej stabilna forma, w której dwa atomy są połączone wiązaniami atomowymi (H 2 i O 2 ). Obecna jest również H 2 O w postaci pary wodnej. Ze względu na proces elektrolizy, jak pokazano powyżej, BG zawiera również mniej stabilnych form, takich jak dodatnio naładowane jony wodoru (H + ) i ujemnie naładowane jony tlenu (O ) (Wiseman, 2019b). Zakłada się, że zawiera on również ujemnie naładowany wodór, jony wodorkowe (H  ), OH 2 , H 2 OH 2 i OH 2 O. Jednak te mniej stabilne jednoatomowe części gazu pozostają stabilne tylko przez bardzo krótki czas (Kadeisvili, 2008).

BG 1

Rysunek 1: Schematyczna zasada elektrolizy przedstawiająca konwencjonalne produkty elektrolizy.


 

BG zawiera również dodatkowy składnik znany jako „woda rozprężana elektrycznie” (ExW) (Wiseman, 2019b). George Wiseman , czołowy badacz BG w Ameryce Północnej, wykrył ExW jako ułamek gazu, który tworzy się w płynie między elektrodami podczas elektrolizy. ExW pozostaje stabilny w stanie gazowym i nie skrapla się podczas chłodzenia.  Wiseman nazywa to „plazmową formą wody”, czwartym stanem materii. Opisuje gaz według jego szczególnych cech: jest lżejszy od powietrza, cięższy od wodoru i po zapaleniu imploduje. Możliwe jest wykrycie tej porcji gazu za pomocą analizy chromatograficznej (Wiseman, 2019b).

Wydaje się, że ta wysokoenergetyczna, zawierająca elektrony frakcja gazowa jest przyczyną niezwykłych efektów BG pod względem technicznym. Chris Eckman opisuje to jako liniowe cząsteczki wody, które rozszerzają się w celu uzyskania elektronów w podpowłoce orbity d, jednej z podpowłok orbity, w której w atomie znajdują się elektrony. Dodatkowe elektrony są odpowiedzialne za efekty specjalne BG (Eckmann. 2010). Każdy, kto rozumie podstawy chemii, powszechnie wie, że połączenie wodoru i tlenu może być wybuchowe. Aby mieszaninę powietrza i gazu można było uznać za łatwopalną, musi zawierać więcej niż 4,7% obj. Wodoru.

Gaz Browna – składniki

Tlen : Gdyby BG miał być używany w zastosowaniach medycznych obejmujących inhalację, składnik tlenowy miałby stosunkowo niską dawkę. Wiseman zaleca przepływ gazu 18-20 l / h do inhalacji BG dla osoby dorosłej o normalnej masie ciała (Wiseman, 2019b). Tutaj następuje wzrost netto wdychanego tlenu w mieszaninie BG z powietrzem z 21 do 23% obj., Ponieważ przypuszcza się, że BG zawiera 33% obj. Tlenu (podczas gdy w otaczającym powietrzu stężenie objętościowe wynosi 21%).

Wodór: W przypadku inhalacji zawartość wodoru jest utrzymywana poniżej 4% obj., Co jest wartością bezpieczną stosowaną w systemie inhalacyjnym BG. Wodór stanowi większość BG. Ciało ludzkie składa się z wodoru, którego masa szacuje się na 10% i objętość w 63% (Helmenstine, 2019; Wikipedia, 2020).

Wszystkie związki organiczne zawierają wodór jako dominujący pierwiastek. To właśnie poprzez jedzenie i wchłanianie składników odżywczych spożywamy związki organiczne, a tym samym związany wodór. Jest następnie wykorzystywany przez organizm na wiele sposobów, na przykład przez utlenianie w celu wsparcia energii. Bakterie jelitowe wytwarzają wodór w postaci wodoru cząsteczkowego, rozbijając niestrawne węglowodory, które są następnie wchłaniane do organizmu (Ross i in ., 2014).

Wodór, pierwiastek o liczbie atomowej jeden, ma najmniejszą masę atomową ze wszystkich pierwiastków układu okresowego. Przykładowo, masa cząsteczkowa wodoru cząsteczkowego stanowi zaledwie 1/88 masy cząsteczkowej witaminy C. Dla porównania wodór cząsteczkowy może przenikać przez wszystkie błony komórkowe, docierając nawet do mitochondriów i jądra komórkowego. Cząsteczka przenika również przez barierę krew-mózg i barierę krew-jądro.

Zdolność wodoru cząsteczkowego do przemieszczania się przez te błony komórkowe wynika z jednej strony z jego niewielkich rozmiarów, az drugiej z neutralnego ładunku. W zależności od ładunku błony komórkowej cząsteczki polarne z zewnątrz są przyciągane lub przyłączane. Ładunek błony komórkowej nie ma wpływu na wodór, ponieważ jest to cząsteczka niepolarna lub obojętna. Ponieważ wodór ma dobre właściwości rozprowadzania w tkankach, potrzebuje tylko krótkiego czasu, aby rozprzestrzenić się w organizmie. Woda rozpuszczona w wodorze rozprzestrzenia się po całym ciele w ciągu 10 minut po wypiciu (Lim i Kim, 2015).

Wodór ma niski poziom rozpuszczalności w wodzie w porównaniu z tlenem, który ma znacznie większą rozpuszczalność, rozpuszczając się w wodzie w temperaturze pokojowej na poziomie 40 mg / L. Dla porównania, granica nasycenia wodorem wynosi tylko 1,6 mg / l wody w temperaturze pokojowej (ETB, 2020). W powietrzu naszej atmosfery wodór cząsteczkowy występuje tylko w 0,000055%, bardzo małej ilości.

Niemniej jednak wodór był używany przez ludzi od wielu lat do inhalacji w ekstremalnych warunkach, np. Jako gaz używany w nurkowaniu technicznym. Na przykład w 1988 roku, stosując mieszaninę gazów „Hydreliox”, w której hel (50%) jest dodawany do wodoru (49%) i tlenu (1%), osiągnięto maksymalne głębokości nurkowania do 534 m, w wyniku czego rekord świata w najgłębszym nurkowaniu w wolnej wodzie. W tych zastosowaniach nie stwierdzono szkodliwego wpływu wodoru na zdrowie, chociaż głębokie nurkowanie jest ekstremalnym obciążeniem dla ludzkiego organizmu. Był również stosowany w celu zapobiegania chorobie dekompresyjnej i narkozie azotowej w warunkach nurkowania głębinowego (Abraini i in ., 1994). Do nurkowań głębokich używa się także innej mieszanki wodoru i tlenu, zwanej „Hydrox”.

Badanie Oshawy i wsp . (2007), uważany wówczas za przełom w medycynie, dostarczył inspiracji dla prozdrowotnych właściwości wodoru. Do 2007 roku było tylko około 50 badań dotyczących zastosowania wodoru w medycynie; liczba ta wzrosła do ponad 1500. Większość z nich to projekty badawcze z Azji, przede wszystkim Japonii, Korei Południowej i Chin (Ichihara i in ., 2015), gdzie prace badawcze nad wodorem są już bardzo zaawansowane.

W Azji wodór jest tradycyjnie szeroko stosowany jako środek profilaktyczny. Na początku XX wieku w Japonii wprowadzono urządzenia do produkcji wody wzbogaconej wodorem, które zostały dobrze przyjęte przez ogół społeczeństwa. Dziś wodór można wdychać w celu odmłodzenia, redukcji zmarszczek i zachowania zdrowia w tamtejszych centrach odnowy biologicznej. Rozwój ten z pewnością wynika z tradycyjnego rozumienia medycyny w Azji, gdzie profilaktyka ma wysoki priorytet.

Gaz Browna -Wodór i teorie starzenia – Wolna radykalna teoria starzenia się

Wśród teorii starzenia się znajduje się „ Free Radical Theory of Aging ”, model wyjaśniający zarówno starzenie się, jak i rozwój chorób przewlekłych w organizmach ludzkich. Opiera się na założeniu, że wolne rodniki, czyli reaktywne formy tlenu (RFT), odgrywają ważną rolę w tych procesach. Koncepcja ta może być pomocna przy definiowaniu wkładu, jaki uszkodzenia oksydacyjne odgrywają w procesie starzenia, choć nie należy tego rozważać w oderwaniu (Gladyshev, 2014).

To, w jaki sposób RFT jako produkty uboczne procesów chemicznych przyczyniają się do starzenia, zależy od organizacji metabolicznej komórki, jej systemów ochronnych i genotypu. Na te czynniki wpłynęła dobór naturalny i wpływają one na skład skumulowanych uszkodzeń. Chociaż RFT nie są jedyną przyczyną starzenia się, w tym miejscu ważne jest, aby osobno rozważyć ich skutki (Gladyshev, 2014).

Wolne rodniki obejmują nie tylko RFT, ale także formy azotu, które „szukają” wolnego elektronu, aby ustabilizować swój własny stan energetyczny. Są bardzo reaktywne i potrafią „ukraść” elektron z innych związków molekularnych i tym samym destabilizować błony komórkowe lub inne składniki komórki, nawet DNA. Oczywiście należy wspomnieć, że wolne rodniki działają również jako cząsteczki sygnałowe w szczególnych sytuacjach i tym samym stymulują procesy metaboliczne (Voiekov i Del Giudice, 2009).

W zdrowym organizmie RFT są stale wytwarzane w wyniku oksydacyjnych procesów metabolicznych. Te procesy dostarczania energii są warunkiem niezbędnym do życia całego organizmu ludzkiego. Odbywają się w mitochondriach. Wolne rodniki powstają jako produkty uboczne tych procesów utleniania. Szkodliwe RFT są regularnie usuwane przez własne przeciwutleniacze organizmu. Z drugiej strony, niektóre RFT są również cząsteczkami sygnałowymi, które aktywują własne mechanizmy obronne organizmu, a niektóre, takie jak tlenek azotu, są potrzebne do prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego.

Dopiero gdy własne układy redoks organizmu są przeciążone wpływami zewnętrznymi, eliminacja tych wolnych rodników nie może już być odpowiednio zarządzana. Taki ksenobiotyczny wpływ został udokumentowany w ogólnoeuropejskim badaniu, w którym zbadano wpływ dziewięciu powszechnych czynników stresogennych środowiskowych (środków chemicznych, takich jak benzen, dioksyny, w tym furany i dioksynopodobne PCB, bierne palenie, formaldehyd, ołów, ozon, pył zawieszony, radon i jeden czynnik fizyczny, taki jak hałas), o którym wiadomo, że powoduje 3 – 7% rocznego obciążenia chorobami (Hanninen i in ., 2014).

Ponadto ponownie zbadano i ponownie oceniono inny, czysto fizyczny czynnik środowiskowy wpływający na zdrowie: rosnące narażenie ludności na promieniowanie niejonizujące. Dotyczy to w szczególności pól elektromagnetycznych o niskiej i wysokiej częstotliwości (EMF) i obejmuje narażenie na promieniowanie THz (Alexandrov i in ., 2011), promieniowanie o częstotliwości radiowej (RF) (Lai i Singh, 1997a; Nasim i Kim, 2017 ), narażenie na pola elektryczne (Pethig, 2017) i ekstremalnie niskie częstotliwości (Lai i Singh, 1997b; Wertheimer i Leeper, 1979), a także pola magnetyczne o małej intensywności (Barnothy, 1969; Ho i in ., 1994; Adey , 2004; Medinger, 2005).i in ., 2016).

Istnieją mocne dowody na to, że długotrwałe narażenie na niektóre pola elektromagnetyczne jest czynnikiem ryzyka chorób, w tym niektórych rodzajów raka (Milham, 2010) i choroby Alzheimera (Santibáñez i in ., 2007). Co więcej, rosnąca częstość występowania nadwrażliwości elektromagnetycznej (EHS) (Hallberg O, Oberfeld, 2006) została w końcu dostrzeżona przez służby zdrowia. Zauważyli, że niektórzy pacjenci z EHS cierpią na dysfunkcję mitochondriów (Belyaev i in ., 2016; Herbert i Sage, 2013; Pokorný, 2011; Kaplan i in ., 2016).

Prawdopodobny mechanizm może wystąpić na poziomie wewnątrzkomórkowym, gdzie rozwija się powstawanie wolnych rodników lub stres oksydacyjny i nitrozacyjny. Wykazano, że „reaktywne formy tlenu (RFT) mogą brać udział w reakcjach par rodnikowych; w związku z tym pary rodników można uznać za jeden z mechanizmów transdukcji zdolnych do zainicjowania stresu oksydacyjnego indukowanego przez pola elektromagnetyczne ”(Belyaev i in ., 2016). Powiedziano również, że „Nawet niewielki wpływ na koncentrację rodników może potencjalnie wpływać na wiele funkcji biologicznych” (IARC, 2013).

Jeśli zaburzone zostaną własne funkcje detoksykacyjne i naprawcze organizmu, uszkodzone zostaną makrocząsteczki komórkowe i zewnątrzkomórkowe. Po pierwsze, RFT uszkadzają mitochondria, „elektrownie” komórki. To pozbawia komórkę podstawy energetycznej. Może to następnie prowadzić do rozwoju chorób i przedwczesnego starzenia się. Do pewnego stopnia podanie przeciwutleniacza, takiego jak witamina C, może poprawić tę sytuację poprzez zainicjowanie niezbędnej reakcji redoks, ale sam ulegnie utlenieniu. To nasuwa pytanie: co właściwie dzieje się z utlenionym przeciwutleniaczem? Jest to rzeczywiście pilna kwestia, ponieważ powstałe związki mogą również uszkodzić DNA. Konieczne są dalsze reakcje łańcuchowe, dopóki te cząsteczki nie staną się nieszkodliwe.

Tutaj do gry wkracza wodór. We wcześniej omawianym badaniu wspomniano o właściwościach przeciwutleniających wodoru (Oshawa i in ., 2007). Postuluje się w nim, że po wyciągnięciu elektronu z wodoru w celu zneutralizowania rodnika hydroksylowego (OH ·), który jest uważany za najbardziej szkodliwy wolny rodnik w organizmie człowieka, nie pozostają żadne szkodliwe związki. W rzeczywistości we wcześniejszych badaniach, z powodzeniem leczących nowotwory u myszy w atmosferze hiperbarycznej bogatej w wodór, stwierdzono, że w tym procesie nie zaobserwowano żadnych szkodliwych produktów ubocznych (Dole i in ., 1975).

We wspomnianym wcześniej badaniu Oshawy Otha i wsp. (2007), niezwykłe działanie przeciwutleniające wodoru wynika z jego zdolności do bezpośredniego neutralizowania wolnych rodników, takich jak rodniki tlenowe (rodniki hydroksylowe = OH ·) i rodniki azotowe (aniony nadtlenoazotynowe = ONOO  ) (Oshawa et al.., 2007). Naukowcy wykorzystali kilka metod, aby to udowodnić, w tym model zwierzęcy, w którym wywołali miejscowe niedokrwienie mózgu (zmniejszony przepływ krwi w mózgu). Uszkodzenia powstają w wyniku stresu oksydacyjnego podczas reperfuzji lub ponownego natlenienia dotkniętych tkanek.

Kiedy zwierzęta wdychały gazowy wodór, nastąpiła znaczna redukcja uszkodzeń mózgu, które wystąpiły w wyniku zmniejszenia oksydacyjnego uszkodzenia tkanki. Do czasu publikacji badanie to uznano za przełom w medycynie. Do tej pory przeprowadzono wiele innych badań, z których wiele wykorzystywało modele zwierzęce, takie jak myszy i szczury oraz, w mniejszym stopniu, króliki i świnie (Ichihara i in ., 2015; Nicolson i in ., 2016).

Plejotropowe skutki wodoru można wytłumaczyć jego zdolnością do wpływania na szlaki sygnałowe poprzez modulację ekspresji / aktywności różnych cząsteczek, ekspresji genów i mikroRNA, a także proponowaną bezpośrednią ekstynkcję rodnika hydroksylowego i nadtlenoazotynu.

Czynnik transkrypcyjny, Nuclear Factor (erytrroid-pochodny 2) -podobny 2, NrF2, jest „głównym regulatorem” komórkowej obrony przeciwutleniającej. Nrf2 reguluje szeroki zakres odpowiedzi cytoprotekcyjnych i pomaga złagodzić choroby związane z wiekiem. Ten mediator włącza i wyłącza geny, aby zapewnić, że właściwa informacja genetyczna do syntezy białek jest dostępna we właściwym czasie, we właściwym miejscu i we właściwej ilości. Jego aktywność jest pozytywnie związana z potencjałem życiowym gatunku. Wydaje się, że wodór pośrednio moduluje transdukcję sygnału, fosforylację białek i ekspresję genów w tym procesie. W ramach tego działania może zwiększać ilość przeciwutleniaczy i enzymów przeciwutleniających w komórkach (Brun et al.., 2015). Stwierdzono, że Nrf2 jest regulowany w górę przez spożycie wody bogatej w wodór. Naukowcy odkryli „zwiększoną odpowiedź aktywacyjną Nrf2” (Settineri i in ., 2018).

Potencjał przeciw utleniający wodoru może również uczynić go obiecującą opcją w leczeniu i profilaktyce zaburzeń związanych z polem elektromagnetycznym (Belyaev i in ., 2016).

Wydaje się, że do wyjaśnienia przeciwutleniającego działania wodoru można zastosować zarówno mechanizm bezpośredni, jak i pośredni. Opierając się na założeniu, że w procesie elektrolizy powstają elektrony potrzebne do reakcji redukcji, bezpośredni efekt jest najprawdopodobniej możliwy, jeśli wodór jest wytwarzany w procesie elektrolizy. Jeśli chodzi o wpływ pośredni na poziomie komórkowym, wodór cząsteczkowy, który jest dostarczany z butelki do przechowywania, wydaje się odpowiedni. Wszystkie te kwestie wymagają dogłębnych badań i powinny zostać uwzględnione w przyszłych badaniach.

Fenotypowa ekspresja starzenia

Inną teorią starzenia, o której warto wspomnieć, jest teoria „ Starzenie się ekspresji fenotypów. 

Starzenie się to złożony proces postępującego pogarszania się funkcji biologicznych i zmiany cech fenotypowych organizmu. Może to prowadzić do zwiększonego prawdopodobieństwa wystąpienia chorób, a ostatecznie do śmierci organizmu. Wiele z tych cech, takich jak niestabilność genomu, zmiany epigenetyczne, utrata proteostazy (utrzymanie homeostazy białek) i ścieranie telomerów, jest związanych ze zmianami w ekspresji genów. Oznacza to, że geny mogą ulegać różnej ekspresji, a to determinuje rodzaj starzenia. Wykazano, że ekspresja do 75% genów może być związana ze starzeniem się. Modyfikacje te mogą nastąpić poprzez splicing wytworzonego mRNA lub przez zmienioną regulację ekspresji genów (Viñuela et al ., 2018).

Z poprzedniej sekcji powinno być już jasne, że geny mogą być również regulowane w górę lub w dół poprzez ekspozycję na pola elektromagnetyczne. Starzenie się nie jest wyjątkiem, ale w szczególności starzenie się skóry wydaje się intrygująco reagować na fraktalne sygnały EMF o niskiej intensywności (Madl i in ., 2020).

Zmiany epigenetyczne związane z wiekiem można również odwrócić, na przykład poprzez interwencje, takie jak cykliczna ekspresja czynników przeprogramowania Yamanaki (Kane i Sinclair, 2019). Oznacza to, że istnieją czynniki, które mogą spowolnić proces starzenia, a tym samym wydłużyć oczekiwaną długość życia. Wstępne badania zostały już podjęte, aby sprawdzić, czy wodór może być taką substancją, jak w badaniu Kamimury i in. (2016), w którym badano wpływ picia wody bogatej w wodór na długość życia.

Ponadto wodór ma jedną bardzo szczególną właściwość: neutralizuje tylko niebezpieczne wolne rodniki, czyli działa jako selektywny przeciwutleniacz.

Nie oddziałuje z niezbędnymi procesami utleniania organizmu ani nie wpływa na substancje witalne (Oshawa i in ., 2007; Ichihara i in ., 2015; Nicolson i in ., 2016). Innym interesującym faktem jest to, że niektóre komórki odpornościowe organizmu człowieka również używają utleniaczy do obrony przed patogenami. Specjalne utleniacze, takie jak nadtlenek wodoru, są potrzebne do obrony organizmu i są ważne dla przetrwania (Oshawa i in ., 2007). Na przykład pierwsze wyprodukowane mleko matki, znane jako siara, zawiera dużą zawartość nadtlenku wodoru (Gartz, 2014).

Ponieważ nie znaleziono żadnych negatywnych skutków ubocznych spożywania czystego wodoru molekularnego i ponieważ niemożliwe jest przedawkowanie, wydaje się, że nadszedł czas, aby nadać priorytet dogłębnym badaniom klinicznym z udziałem ludzi. Cytując prof. Gartha Nicolsona , „nadszedł czas, aby przenieść punkt ciężkości badań na pacjentów z ostrymi lub przewlekłymi stanami klinicznymi” (Nicolson i in ., 2016).

Wodór do badań zdrowotnych

Ta sekcja zawiera prace badawcze dotyczące medycznych skutków wodoru. Opublikowano niektóre badania przeglądowe, w tym badania na modelach zwierzęcych, a także badania kliniczne z udziałem pacjentów.

Badanie przeprowadzone przez Ichihara i wsp . z 2015 roku podsumowali wyniki 321 badań (Ichihara i in ., 2015). W tym badaniu opisano wiele chorób, które były leczone wodorem na modelach zwierzęcych. Inne badanie przeglądowe zostało opublikowane przez Nicolsona i wsp . (2016), w których uwzględniono łącznie 338 badań dotyczących skutków zastosowań wodoru. Oba badania przeglądowe wykazały, że wodór jest korzystny nie tylko w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób, ale może również poprawić wydolność fizyczną, spowolnić proces starzenia i promować zdrowie.

W związku z tym wodór ma wyraźny potencjał przeciw utleniający i dlatego może działać jako środek przeciwapoptotyczny (zapobiegający śmierci komórek), cytoprotekcyjny, przeciwzapalny i przeciwalergiczny. Przyszłe badania będą musiały skupić się na komórkowych receptorach wodoru i zbadać funkcję wodoru na poziomie błony komórkowej, syntezę enzymów, biosyntezę białek i regulację genów.

Wodór ma również pozytywny wpływ na zmniejszoną perfuzję ze względu na dobrą dyfuzję. Badania pokazują, że zastosowania wodoru są bezpieczne, opłacalne, łatwe do wykonania, a tym samym obiecujące w zastosowaniach medycznych.

Oprócz potwierdzonego potencjału przeciwutleniającego wodór jest również zdolny do redukcji mediatorów stanu zapalnego w stanach zapalnych. Te mediatory zapalne obejmują interleukinę-6, interleukinę-1, czynnik martwicy nowotworu alfa i inne, które podtrzymują proces zapalny. Według badań wodór przyczynia się do eliminacji tych substancji (Ichihara i in ., 2015; Nicolson i in ., 2016).

W oparciu o dostępną literaturę naukową dostępnych jest wiele badań naukowych i klinicznych, które uzasadniają stosowanie wodoru jako podstawowego lub pomocniczego elementu opieki klinicznej. Potrzebne będą jednak dalsze badania, aby znaleźć odpowiednią dawkę dla różnych form stosowania wodoru (inhalacja gazowa, woda wzbogacona wodorem, infuzja).

Badania nad zastosowaniami wodoru dla zdrowia

W następnej sekcji zaprezentowane zostaną wybrane badania dotyczące zastosowań wodoru.

Zaburzenia krążenia i choroby układu krążenia

Jeśli rozwinie się ostre zaburzenie krążenia, następuje uszkodzenie tkanek. Po reperfuzji tego obszaru uwalniane są RFT (rodniki hydroksylowe) i reaktywne formy azotu (nadtlenoazotyny), które stanowią główną przyczynę dysfunkcji narządów. Następujące procesy zapalne, którym towarzyszy zatrzymywanie wody (obrzęk) i inne objawy, są znane jako uszkodzenie reperfuzyjne. Organ może sam to naprawić tylko w ograniczonym zakresie; stan początkowy jest zwykle nieosiągalny. Skutkiem tego są trwałe uszkodzenia strukturalne i zaburzenia czynnościowe.

Tego rodzaju uszkodzenie reperfuzyjne może wystąpić w zawale serca, udarze i ostrym niedokrwieniu takich narządów, jak wątroba, nerki, przewód pokarmowy i siatkówka, a także kończyn. W różnych modelach zwierzęcych stwierdzono, że wodór podawany przez inhalację lub wstrzyknięcie roztworów soli wzbogaconej wodorem zmniejsza uszkodzenia reperfuzyjne we wszystkich tych sytuacjach.

Stwierdzono, że podczas zawału serca leczenie wodorem znacznie zmniejsza obszar uszkodzenia mięśnia sercowego. U świń zaobserwowano poprawę funkcji lewej komory i pozytywny wpływ na przebudowę. Przebudowa to strukturalna zmiana całej lewej komory po przedłużonym zawale mięśnia sercowego (Hayashi i wsp ., 2011). Pozytywne efekty wyjaśniono ekspresją enzymów przeciwutleniających w mitochondriach.

W przypadku przeszczepów narządów podawanie wodoru prowadziło do zmniejszenia reakcji odrzucenia i zwiększenia współczynnika przeżycia w doświadczeniach na zwierzętach.

W badaniu klinicznym z 2017 roku 50 pacjentów z udarem podzielono na dwie grupy. Jedna z tych grup otrzymywała konwencjonalną terapię medyczną, a druga oprócz konwencjonalnego leczenia otrzymywała codziennie 3% inhalacje wodoru. Regularne badania MRI wykazały znaczne zmniejszenie rozmiaru zawału i szybszą normalizację morfologii tkanek w grupie wodorowej. Pacjentów oceniano za pomocą wskaźnika Barthela, metody punktowej składającej się z zestawu zmiennych służących do oceny ich mobilności i zdolności do wykonywania codziennych czynności. Wskaźnik wykazał znacznie lepsze wyniki u pacjentów leczonych wodorem w porównaniu z grupą kontrolną (Ono i in ., 2017).

Dalsze badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały następujące wyniki:

Po operacji krążenia pozaustrojowego uzyskano lepsze wyniki leczenia przy użyciu wodoru (Fujii i wsp ., 2013).

W badaniach jaskry i retinopatii cukrzycowej niedokrwienne uszkodzenie siatkówki można zmniejszyć, stosując krople do oczu wzbogacone wodorem (Nicolson i wsp ., 2016).

Po zatrzymaniu krążenia mózg, który jest najbardziej zależnym od tlenu organem naszego ciała, może ulec uszkodzeniu. Badania wykazały, że można to zmniejszyć, stosując wodór (Nicolson i in ., 2016).

Rozwój nadciśnienia płucnego został ograniczony dzięki zastosowaniu wodoru (Nicolson i in ., 2016).

Gdy przez sześć miesięcy podawano wodę wzbogaconą wodorem zwierzętom z czynnikami ryzyka rozwoju miażdżycy, rozwój tej choroby był zmniejszony w porównaniu z grupą kontrolną bez wodoru, ale z tymi samymi czynnikami ryzyka (Nicolson i wsp ., 2016).

Niedawno rozpoczęto wieloośrodkowe badanie kliniczne znane jako „Badanie HYBRID II”. Badanie to obejmuje 360 ​​pacjentów, którzy przeszli zatrzymanie krążenia i musieli zostać poddani resuscytacji. Resuscytacja serca może prowadzić do różnego stopnia uszkodzenia mózgu. Naukowcy badają teraz, czy podawanie 2% wodoru zmieszanego z 24-50% tlenu poprzez wentylację mechaniczną ma wpływ na czas przeżycia i pozostałe objawy neurologiczne u tych pacjentów. Pierwsze wyniki tego badania spodziewane są w ciągu roku lub dwóch (Tamura i in ., 2017).

Choroby płuc

Uszkodzenie płuc spowodowane wentylacją jako powikłanie sztucznego oddychania zostało zredukowane w modelu zwierzęcym poprzez dodanie wodoru do dostarczanego powietrza. Obrzęk płuc nie występował tak często, jak bez wodoru (Huang i in ., 2011).

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest związana z nadmierną aktywacją określonych komórek zapalnych, takich jak makrofagi, limfocyty T i fibroblasty w tkance płucnej. Wywołuje go stres oksydacyjny, który może być wywołany paleniem, i towarzyszy mu przewlekły stan zapalny. Na modelach zwierzęcych naukowcy znaleźli dowody na to, że wdychanie wodoru może być skutecznym sposobem leczenia tej choroby (Liu i in. , 2011).

Choroby przewodu pokarmowego

Przewlekłe zapalenie występujące we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego można zmniejszyć, podając szczurom wodę wzbogaconą wodorem do picia. Objawy takie jak biegunka i utrata masy ciała zostały zmniejszone w badaniu z 2013 r. (He i in ., 2013). W tym badaniu wystąpił spadek aktywności enzymów wątrobowych, ALT i AST, a w tym badaniu wystąpił ogólny efekt cytoprotekcyjny zapewniany przez dostarczanie wodoru (Liu i in ., 2010).

Dalsze badania na zwierzętach wykazały, że wodór może skutecznie przeciwdziałać uszkodzeniom nerek wywołanym przez środek kontrastowy i uszkodzeniom wywołanym przez cytostatyki, takie jak cisplatyna. W innych doświadczeniach na zwierzętach uszkodzenie nerek spowodowane nadciśnieniem tętniczym było zmniejszone po podaniu wodoru. To samo zaobserwowano po uszkodzeniu nerek spowodowanym rabdomiolizą (zwiększona zawartość mioglobiny we krwi w wyniku rozległego urazu mięśni). Wstrzyknięcie soli wodorowej zmniejszyło stan zapalny wywołany ostrym zapaleniem trzustki u szczurów w innym badaniu (Nicolson i wsp ., 2016).

Choroby mózgu i nerwów

Wyniki badań na zwierzętach sugerują, że wodór może być z powodzeniem stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, choroby Alzheimera, ALS, urazów nerwów i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (Nicolson i in ., 2016). Niedawno opublikowane badanie wykazało ochronne działanie wodoru na komórki w chorobach ośrodkowego układu nerwowego wywołanych stresem oksydacyjnym. Naukowcy odkryli wzrost syntezy glutationu spowodowany ekspresją genów za pośrednictwem wodoru (Settineri et al ., 2018).

Warto wspomnieć o przeprowadzonym w 2013 roku randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym w Azji. W tym badaniu 48 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych lewodopą podzielono na dwie grupy. Jedna grupa piła jeden litr wody wzbogaconej wodorem dziennie, a druga grupa służyła jako grupa kontrolna, pijąc zwykłą wodę. Po 48 tygodniach naukowcy stwierdzili nasilenie objawów w grupie kontrolnej, podczas gdy objawy w grupie wodorowej znacznie się poprawiły. Oceny klinicznej dokonano na podstawie wyniku UPDRS (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale), wskaźnika używanego do oceny zarówno objawów motorycznych, jak i niemotorycznych związanych z pacjentami z chorobą Parkinsona (Yoritaka i wsp.., 2013). Istnieje również film na YouTube, w którym pacjent opisuje szybką poprawę drżenia obu rąk po inhalacji BG (EETC, 2015). W niewielkim badaniu naukowcy zauważyli poprawę nastroju i niepokoju po tym, jak uczestnicy badania wypili dziennie 600 ml wody wzbogaconej wodorem (Mizuno i in ., 2018).

Choroby metaboliczne

Reaktywne formy tlenu również odgrywają rolę w chorobach, takich jak cukrzyca . Uszkodzenie funkcji mitochondriów i inne procesy zapalne prowadzą do następstw cukrzycowych . Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że stosowanie wody wzbogaconej wodorem do picia zmniejsza stres oksydacyjny w wątrobie, co powoduje zmniejszenie retencji tłuszczu. Na dyslipoproteinemię (zaburzenie metabolizmu tłuszczów) można również wpłynąć pozytywnie: zwiększa się HDL i zmniejsza się frakcja LDL, co zmniejsza ryzyko rozwoju miażdżycy w przyszłości (Nicolson i in ., 2016).

W badaniach woda wodorowa poprawiła również poziom cukru we krwi. W badaniu klinicznym z udziałem 30 pacjentów z cukrzycą typu 2, uczestnicy badania pili jeden litr wody wzbogaconej wodorem dziennie przez osiem tygodni. Stwierdzono, że biomarkery stresu oksydacyjnego, insulinooporności i metabolizmu glukozy uległy poprawie. Ponadto w tym badaniu zaobserwowano znaczną poprawę frakcji LDL i poprawę produkcji insuliny (56%) (Kajiyama i in ., 2008).

W badaniu na zwierzętach wywołano cukrzycę typu 1. Wychwyt glukozy do komórek mięśniowych został poprawiony poprzez stymulację specjalnego białka transportującego glukozę o nazwie GLUT-4 poprzez dodanie wodoru (Amitani et al ., 2013).

Na następstwa cukrzycowe , takie jak retinopatia cukrzycowa, może pozytywnie wpływać podawanie wodoru, jak wykazano na modelu zwierzęcym (Xiao i wsp ., 2012).

Wodór może również złagodzić zaburzenia erekcji jako powikłanie cukrzycy. Zostało to pokazane na modelu szczurzym (Fan i in ., 2013).

Inne choroby

Wymienienie wszystkich chorób, które były badane w badaniach i które wykazały pozytywne wyniki terapii wodorowej, jest prawie niemożliwe. Niektóre z nich omówiono w tej sekcji.

W badaniu Ichihara i wsp . istnieje obszerna tabela wszystkich chorób, w których badano wpływ wodoru (Ichihara i in ., 2015).

Badania nad przeciwutleniającym działaniem wodoru na zwierzętach wykazały pozytywne wyniki, zwłaszcza w przypadku alergii, atopowego zapalenia skóry i astmy (Nicolson i in ., 2016; Ignacio i in ., 2013).

W badaniu pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów i zmianami skórnymi stosowano wodór jako wodę wzbogaconą w wodór, jako inhalację gazową lub wlew przez okres czterech tygodni. Nastąpiła znaczna poprawa objawów łuszczycy, przy czym objawy skórne prawie ustąpiły (Ishibashi i wsp ., 2015).

Terapia wodorowa znalazła również zastosowanie w badaniach nad rakiem, koncentrując się dotychczas głównie na modelach zwierzęcych. Pozytywne wyniki uzyskano w leczeniu raka języka, raka okrężnicy, nowotworów wątroby, chłoniaka grasicy, białaczki i innych. W badaniach naukowcy odkryli, że terapia wodorowa hamuje wzrost komórek nowotworowych. Ponadto terapia wodorem może zmniejszyć skutki uboczne terapii cytostatycznych i radioterapii (Nicolson i in ., 2016).

W badaniu z udziałem 49 pacjentów ze złośliwymi guzami wątroby (rak wątrobowokomórkowy), którzy również otrzymywali radioterapię, pacjenci, którzy pili 1,5 do 2 litrów wody wzbogaconej wodorem dziennie przez okres od siedmiu do ośmiu tygodni, wykazywali znacznie mniej skutków ubocznych związanych z radioterapią. , takich jak utrata apetytu i utrata smaku w porównaniu z grupą kontrolną. W tych przypadkach skuteczność radioterapii nie uległa zmianie. Badacze przypisują mechanizm działania właściwości przeciwutleniającej wodoru na rodniki hydroksylowe powstające częściej pod wpływem napromieniowania. Należy wspomnieć, że dodatkowa terapia wodorem nie wpłynęła na powodzenie chemioterapii przeciwnowotworowej lub radioterapii (Qian i wsp ., 2013).

Wodór okazał się również pomocny w chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). Przeprowadzono badanie kliniczne z udziałem 20 japońskich pacjentów, którzy codziennie przez osiem tygodni spożywali 530 ml wody wzbogaconej wodorem. W tym badaniu stwierdzono znaczną redukcję biomarkerów zapalnych, takich jak białko C-reaktywne (CRP). Pięciu z 20 pacjentów miało wczesne objawy RZS; czterech z nich wykazało całkowitą remisję choroby, bezobjawowo, bez dalszego wzrostu biomarkerów tej choroby. Badacze rozważali możliwy mechanizm działania jako przeciwzapalny wpływ wodoru na osteoblasty (Ishibashi et al ., 2012).

W innym japońskim badaniu 22 starszych pacjentów leżących w łóżku z odleżynami podzielono na dwie grupy. Pacjenci z jednej grupy otrzymywali dziennie 600 ml wody wzbogaconej wodorem do picia; druga grupa była grupą kontrolną i nie pili wody wzbogaconej wodorem. W grupie leczonej wodorem stwierdzono znaczne skrócenie czasu hospitalizacji. Grupa pijąca wodę wzbogaconą wodorem doświadczyła 94,4% redukcji wielkości odleżyn, co było znaczące w porównaniu z grupą kontrolną, która doświadczyła jedynie 48,6% poprawy (Nicolson i in ., 2016).

Wodór ma również działać przeciwbólowo. Model szczurzy wykazał, że leczenie wodorem może zmniejszyć objawy neuropatyczne. Wiadomo, że reaktywne formy tlenu i azotu są kluczowymi cząsteczkami w wyzwalaniu i regulacji bólu. Potencjał przeciwutleniający wodoru jest głównym mechanizmem działania również w tym przypadku. Omówiono również bezpośredni wpływ na aktywację astrocytów i mikrogleju (Chen i in ., 2013; Chen i in ., 2015).

Wydłużające życie i poprawiające wydajność działanie wodoru

Japonia jest znana jako kraj o dłuższej oczekiwanej długości życia. Wodór odgrywa już tradycyjną rolę w japońskim stylu życia; Japończycy od wielu lat kąpią się w naturalnych zbiornikach wodnych zawierających wodór cząsteczkowy i piją wodę wzbogaconą wodorem. Nie jest zaskakujące, że wodór może wspierać długowieczność, ponieważ może mieć działanie przeciwzapalne i przeciwutleniające.

Przemysł kosmetyczny wykorzystuje poprawiające obraz skóry działanie wodoru. Wodór może redukować zmarszczki skóry, które pojawiają się podczas starzenia. Efekt ten został zbadany w japońskim badaniu, w którym Japonki codziennie kąpały się w wodzie wzbogaconej wodorem (0,2-0,4 ppm H 2 ) przez trzy miesiące. W ciągu dwóch do pięciu dni od rozpoczęcia badania synteza kolagenu typu 1 uległa podwojeniu, przy zwiększonej aktywności fibroblastów w tej grupie w porównaniu z grupą kontrolną bez leczenia wodorem. Zmarszczki na szyi uległy znacznej redukcji pod koniec tej 90-dniowej kąpieli (Kato i in ., 2012).

Powszechnie wiadomo, że intensywna aktywność fizyczna zwiększa stężenie reaktywnych rodników tlenowych i azotowych w mięśniach szkieletowych. Może to prowadzić do osłabienia i zmęczenia mięśni, ale także do uszkodzenia i zapalenia mięśni. Wpływ wodoru w sytuacjach stresu fizycznego badano na szczurach i koniach. Naukowcy odkryli, że nastąpiło zmniejszenie uszkodzeń mięśni, co można wytłumaczyć zwiększoną syntezą enzymów przeciwutleniających, takich jak dysmutaza ponadtlenkowa, mieloperoksydaza i inne substancje (Tsubone i in ., 2013).

W badaniu mężczyzn zawodowych sportowców, którzy doznali wypadków sportowych na kończyny, uczestnicy badania otrzymali wodę wzbogaconą wodorem, a wodór był również stosowany lokalnie. Dzięki tym zabiegom sportowcy szybciej powrócili do normalnej ruchomości stawów. Naukowcy odkryli również, że grupa potraktowana wodorem miała zmniejszoną lepkość osocza w porównaniu z grupą kontrolną (Ostojic et al ., 2014).

Inne badanie wykazało, że doustne przyjmowanie wody wzbogaconej wodorem prowadzi do znacznie niższego wzrostu poziomu mleczanu w mięśniach po nadmiernej aktywności fizycznej w porównaniu z grupą kontrolną bez wodoru. Leczenie wodorem poprawiło również związany z treningiem spadek funkcji mięśni. Naukowcy doszli do wniosku, że wodór może zwiększyć wydajność mięśni (Aoki i in ., 2012).

Wymagania techniczne dla aplikacji BG

Na rynku dostępnych jest kilka urządzeń BG dla zdrowia, które różnią się w zależności od zastosowania i ceny.

Powszechnie dostępnym urządzeniem z USA jest AquaCure, zaprojektowane przez George’a Wisemana / Eagle Research . W przypadku tego urządzenia, w przeciwieństwie do większości innych, możliwe są różne protokoły aplikacji BG.

Wytworzony gaz można wykorzystać do inhalacji, jak również aplikować go bezpośrednio na skórę za pomocą aplikatora punktowego (elastyczny lejek nakładany na skórę). Innym sposobem zastosowania gazu na skórę jest naciągnięcie plastikowej torby na kończynę, w którą kierowany jest gaz.

Wodę bąbelkową BG można wytworzyć za pomocą specjalnego bełkotki dołączonej do urządzenia. Istnieje również możliwość wykonania kąpieli w bąbelkowej wodzie BG. Zwiększając ilość gazu wytwarzanego przez maszynę, można szybciej napełnić wodę BG (Wiseman, 2019c).

Korzystając z elektrolizera wody, należy zwrócić szczególną uwagę na standardy bezpieczeństwa, które są zainstalowane w Twoim urządzeniu. Powinien mieć funkcję automatycznego zatrzymania przy niskim poziomie napełnienia, która jest aktywowana, gdy poziom wody w maszynie spadnie poniżej określonego punktu. Stałoby się tak, gdybyś nie dolał wody destylowanej do urządzenia zgodnie ze wskaźnikiem poziomu wody. Niski poziom wody jest niebezpieczny z powodu możliwej wewnętrznej eksplozji. W takim przypadku AquaCure wyłącza się i generuje alarm. Ponadto uwzględniono urządzenia zabezpieczające przed nadciśnieniem. Jest to przydatne w przypadku przypadkowego zagięcia węży przez użytkownika podczas wytwarzania gazu. Jeśli nie zostanie naprawione, zwiększająca się objętość gazu doprowadziłaby do nadciśnienia w maszynie z możliwymi konsekwencjami wybuchowymi (Wiseman, 2019d).

Podczas używania BG zaleca się unikanie statycznych iskier elektrycznych, które mogą być spowodowane przez odzież wykonaną z materiałów syntetycznych w środowisku o niskiej wilgotności. Lepiej jest używać tkanin wykonanych z naturalnych materiałów, takich jak bawełna, wełna i jedwab. Iskra statyczna na zewnątrz węża lub pojemnika zawierającego BG może zapalić gaz wewnątrz poprzez reaktancję pojemnościową. Oczywiście nie należy posługiwać się otwartym ogniem lub zapalonymi papierosami w pobliżu aplikacji BG. Dla własnego bezpieczeństwa należy uważnie i sumiennie przestrzegać wskazówek zawartych w instrukcji obsługi urządzenia.

Praktyczna implementacja aplikacji BG

Można przypuszczać, że opisane powyżej pozytywne skutki wodoru można przenieść na stosowanie BG, ponieważ dwie trzecie BG składa się z wodoru.

Spośród dostępnych zastosowań wodoru inhalacja wydaje się być najskuteczniejsza. W badaniu na zwierzętach z 2016 roku porównano możliwe zastosowania wodoru (inhalacja, picie wody wzbogaconej wodorem, dożylne podanie soli fizjologicznej wzbogaconej wodorem i podanie dootrzewnowe). Ze względów praktycznych rozważa się tutaj tylko picie i inhalację. Porównując te dwie formy aplikacji, uzyskano pewne konkretne wyniki. Pięć minut po spożyciu doustnym we krwi wystąpiło szczytowe stężenie wodoru. Dla porównania, po inhalacji stężenie wodoru we krwi osiągnęło swój szczyt dopiero po 30 minutach, ale było wyższe niż po spożyciu doustnym i utrzymywało się na tym poziomie przez około 60 minut. Ponadto po inhalacji wodoru, istotnie wyższą koncentrację obserwowano w mięśniach, a następnie w mózgu. Stężenia te były wyższe w porównaniu z innymi formami aplikacji. Przedawkowanie wodoru nie było możliwe, ponieważ nadmiar wodoru jest wydychany przez płuca (Liui in ., 2014).

W przypadku leczenia inhalacyjnego zalecany jest przepływ BG, który daje 2% do 4% wodoru w wdychanym powietrzu. Dla osoby o wadze 60 kg byłoby to około 18 l / min.

Początkującym terapią wziewną z BG zaleca się ostrożne rozpoczęcie; tzn. należy stale ćwiczyć samoobserwację i nie wdychać gazu dłużej niż pięć do dziesięciu minut (używając kaniuli nosowej). Po kilku sesjach czas inhalacji można następnie stopniowo zwiększać do 20-30 minut, zgodnie z osobistymi odczuciami i kompatybilnością. Jednak odradza się ciągłe wdychanie BG przez wiele godzin. Zostało to również wykazane w badaniach na zwierzętach, w których badano wpływ wdychania wodoru w chorobie Parkinsona. Najskuteczniejsza okazała się inhalacja przerywana (Ito et al., 2012). Jak można wyjaśnić to odkrycie, nie zostało jeszcze zbadane. Możliwe jest, że istnieje pewien rodzaj tolerancji lub przyzwyczajenia przez zmniejszoną endogenną produkcję enzymów, znaną z leków lub składników aktywnych, gdzie skutki są osłabiane przez powtarzane lub przewlekłe stosowanie przez pewien czas. Wydaje się, że ważne jest zbadanie tego w badaniach dawka-odpowiedź. Istnieją niepotwierdzone przykłady, które pokazują, że 20 minut inhalacji dwa do trzech razy dziennie dało dobre wyniki.

Należy zachować ostrożność, rozważając BG u pacjentów z przewlekłą chorobą płuc (POChP). W POChP i innych zaawansowanych przewlekłych chorobach płuc pacjenci najczęściej mają chroniczny niedobór tlenu. Normalnie, w fizjologii człowieka napęd oddechowy jest regulowany przez wzrost ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla we krwi. W mniejszym stopniu malejące ciśnienie parcjalne tlenu przyczynia się do napędu oddechowego. U pacjentów z chorobami płuc zwykle stwierdza się trwale podwyższoną zawartość dwutlenku węgla we krwi. Po przystosowaniu się do tego stanu, napęd oddechowy nie może być dłużej kontrolowany przez zwiększoną zawartość dwutlenku węgla we krwi, więc odbywa się to poprzez zmniejszenie zawartości tlenu.

Niekontrolowany dopływ tlenu prowadzi do wzrostu ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi i może prowadzić do obniżenia napędu oddechowego, aw konsekwencji do hipoksemii. Dlatego pacjenci z tymi schorzeniami muszą uważać na zewnętrzne natlenianie. Pod warunkiem utrzymania wyżej wymienionego przepływu gazu, inhalacja BG nie powinna powodować żadnego z tych problemów, ponieważ zawartość tlenu we wdychanej mieszaninie gazów jest tylko nieznacznie wyższa niż w normalnym powietrzu.

Początkującym zaleca się skrócenie czasu inhalacji BG do kilku minut z jednoczesną obserwacją napędu oddechowego podczas inhalacji. Ponadto sugeruje się, aby każde wydłużenie okna ekspozycji było nadzorowane przez pulmonologa. Pod warunkiem utrzymania wyżej wymienionego przepływu gazu, inhalacja BG nie powinna powodować żadnego z tych problemów, ponieważ zawartość tlenu we wdychanej mieszaninie gazów jest tylko nieznacznie wyższa niż w normalnym powietrzu. Początkującym zaleca się skrócenie czasu inhalacji BG do kilku minut z jednoczesną obserwacją napędu oddechowego podczas inhalacji. Ponadto sugeruje się, aby każde wydłużenie okna ekspozycji było nadzorowane przez pulmonologa. Pod warunkiem utrzymania wyżej wymienionego przepływu gazu, inhalacja BG nie powinna powodować żadnego z tych problemów, ponieważ zawartość tlenu we wdychanej mieszaninie gazów jest tylko nieznacznie wyższa niż w normalnym powietrzu. Początkującym zaleca się skrócenie czasu inhalacji BG do kilku minut z jednoczesną obserwacją napędu oddechowego podczas inhalacji. Ponadto sugeruje się, aby każde wydłużenie okna ekspozycji było nadzorowane przez pulmonologa.

Aby wzbogacić wodę do picia w BG , wystarczy tylko przez pewien czas bąbelkować w wodzie (zależy od przepływu gazu i ilości wody). Do tego celu zaleca się stosowanie wody dejonizowanej, destylowanej lub źródlanej. Bąbelkowa woda BG była już używana do zastosowań miejscowych (powierzchowne rany, wysypki, plamy starcze itp.) Z dobrymi wynikami.

Badania na ludziach przeprowadzono również w oparciu o mieszaniny inhalacyjne z 2-4% wodorem (Ichihara i in ., 2015; Nicolson i in ., 2016; Ono i in ., 2017). Jest jeden opis przypadku, w którym nawet 50% objętości oddechowej zostało zastąpione przez BG w warunkach klinicznych (Chen i wsp ., 2019).

Niektóre badania na ludziach przeprowadzono również przy użyciu wody wzbogaconej wodorem (Ichihara i in ., 2015; Nicolson i in ., 2016; Yoritaka i in ., 2013).

Rozwój choroby przewlekłej

Obecnie większość chorób można uznać za choroby przewlekłe. Warto przyjrzeć się ich rozwojowi z perspektywy medycyny naturalnej.

Obecnie ogólnie terapie medyczne stawiane są wysokim wymaganiom. Postęp osiągnięty w medycynie może sugerować, że za pomocą tych terapii można osiągnąć „ restitutio ad integrum ”, czyli całkowite przywrócenie funkcji narządów. W wielu przypadkach współczesna medycyna już się do tego zbliża, aw wielu innych jest to niemożliwe ze względu na postęp choroby.

Dlatego najlepiej jest interweniować na wczesnym etapie rozwoju zaburzeń i tym samym powstrzymać rozwój chorób przewlekłych lub im zapobiegać. W medycynie naturalnej istnieje interesujący model tego rozwoju, jak wyjaśniono poniżej.

W latach czterdziestych niemiecki lekarz HH Reckeweg opracował system składający się z 6 etapów opisujący dynamiczny rozwój chorób. System ten zakłada, że ​​organizm zostaje wytrącony z równowagi przez czynniki chorobotwórcze i może następnie przechodzić przez różne fazy rozwoju choroby (DocMedicus, 2020).

Jeśli organizm jest narażony na czynniki chorobotwórcze i / lub stres fizyczny lub psychiczny, najpierw próbuje uwolnić się od toksyn poprzez zwiększone wydalanie. Ten etap nazywa się fazą wydalania Na tym etapie można zauważyć np. Zwiększone wydzielanie śluzu czy objętość moczu. Możliwe jest również, że organizm wysyła przerywane sygnały, takie jak ból żołądka, serca lub inny ból. Jeśli jednostka nie zareaguje na te znaki, władzę przejmuje samo ciało.

Trwałe odkształcenie z fazy wydalania prowadzi do kolejnego etapu, czyli procesów zapalnych. Przykładami mogą być zapalenie nadkłykcia, zapalenie żołądka lub myogeloza. Jeśli nadal nic się nie zmienia, dochodzimy do pewnego rodzaju fiksacji, w której organizm sam próbuje poradzić sobie z zaburzeniami poprzez modyfikacje lub depozyty.

W tej fazie odkładania możemy na przykład znaleźć złogi kryształów kwasu moczowego, które mogą prowadzić do ataków dny moczanowej, miażdżycy, kamienia moczowego, egzostozy w stawach, strumieniu i innych obszarach ciała. Jeśli te zmiany zachodzą na początkowych etapach rozwoju choroby, wszystkie te zmiany można jeszcze cofnąć. Nawet miażdżyca jest odwracalna na początkowych etapach (!), Jak wykazały badania (Ohsawa i wsp ., 2008).

Jeśli nic się nie zmienia, proces ten staje się chroniczny. Reckeweg , twórca terapii antyhomotoksycznej, który stworzył 6-fazową tabelę rozwoju choroby, nazwał to „cięciem biologicznym”, aby wskazać nacięcie w progresji chorób, co oznacza, że ​​w tym miejscu zaburzenia czynnościowe przechodzą w zmiany strukturalne. Stany przed cięciem biologicznym można jeszcze wyeliminować poprzez stymulację zdolności organizmu do samoleczenia, po czym zwykle nie jest to już możliwe.

Kolejnym etapem jest faza impregnacji , która później może przejść w fazę zwyrodnienia . Przykłady tego mogą obejmować utratę chrząstki w zapaleniu stawów, zniszczenie struktur tkankowych w marskości wątroby lub rozedmie płuc, zwyrodnienie komórek nerwowych w chorobie Alzheimera lub chorobie Parkinsona oraz w wielu innych stanach. Niekontrolowany podział komórek może zachodzić w fazie różnicowania charakterystycznej dla rozwoju raka (DocMedicus, 2020).

Niestety, początkowe procesy związane z rozwojem choroby przewlekłej, które następują przed osiągnięciem biologicznego cięcia, często nie są obserwowane przez pacjenta. Jednak to właśnie te etapy są prawdopodobnie najlepiej zarządzane pod względem terapeutycznym za pomocą wodoru i glikemii. W opinii pierwszego autora największy sukces, jaki można osiągnąć stosując BG, uzyskuje się wtedy, gdy pacjent odnajduje się w tych pierwszych trzech stadiach progresji choroby, gdyż pobudzenie zdolności organizmu do samoleczenia powinno nawet uczynić Możliwe „ restitutio ad integrum” . Założenie to należy zbadać bardziej szczegółowo w przyszłych dochodzeniach.

Anegdotyczne osobiste doświadczenia z BG w różnych fazach
chorób

Istnieje wiele niepotwierdzonych opisów przypadków stosowania BG w przypadku szczególnych problemów zdrowotnych. Przegląd opisów poszczególnych przypadków i referencje można znaleźć na stronie internetowej George’a Wisemana (Wiseman, 2019e).

Pierwszy autor tego artykułu osobiście zebrał niepotwierdzone doświadczenia ze stosowaniem BG, zarówno przez inhalację, jak i picie bąbelkowej wody BG, w przypadku różnych zaburzeń zdrowotnych. Ponieważ te świadectwa nigdy nie spełniałyby kryteriów badania, zostaną tutaj wymienione jedynie jako przykłady empiryczne:

1. Przewlekłe zapalenie powiek (poprawa po 3 miejscowych aplikacjach BG po 20 minut).

2. Depresja (poprawa nastroju po inhalacji BG z redukcją objawów lęku).

3. Polineuropatia obwodowa wrażliwa (złagodzenie objawów po 3 inhalacjach BG po 20 minut każda).

4. Neurogenne objawy pęcherza związane ze stwardnieniem rozsianym (zmniejszenie spastyczności mięśni po 4 inhalacjach BG po 20 minut każda).

5. Bezsenność (redukcja zaburzeń snu po 20 minutowych sesjach inhalacji BG).

6. Łagodzenie redukcji masy ciała podczas diety poprzez regularne picie bąbelkowej wody BG.

7. Wydłużony czas ekspozycji na słońce bez oparzeń słonecznych po inhalacji BG.

Pożądane byłyby badania naukowe dotyczące wpływu BG na te problemy zdrowotne, a także wpływu BG w zależności od etapu rozwoju choroby.

BG kontra wodór

Niestety, do tej pory nie ma badań porównujących wpływ BG z działaniem czystego wodoru cząsteczkowego ze zbiornika magazynowego. Byłoby to interesujące podejście w badaniach.

W Azji buduje się urządzenia, które oddzielnie wytwarzają wodór i tlen w systemie dwukanałowym, a następnie te gazy są dostarczane pacjentowi do inhalacji za pomocą trójnika w kształcie litery Y. To nie jest BG, ponieważ BG może być wytwarzany tylko w elektrolizerze jednoprzewodowym lub elektrolizerze bez membrany. Istnieją badania, w których stosowano „mieszaninę wodoru i tlenu” zawierającą 67% wodoru i 33% tlenu. Nie sprecyzowano, czy mieszanina gazów była wytwarzana w układzie jednokanałowym (BG), czy też wodór i tlen były wytwarzane oddzielnie, jak opisano powyżej.

Jednak literatura naukowa na temat wodoru może już zawierać badania, w których BG był używany zamiast czysto cząsteczkowego wodoru, ponieważ został opisany jako gaz wytwarzany w procesie elektrolizy, zawierający 67% wodoru i 33% tlenu. Jeśli zamiast tego zastosowano BG, jest to niezwykłe i jednocześnie zadziwiające, że badacze w tych badaniach skupili się głównie na wodorze, nie wiedząc, że istnieje różnica między czystym wodorem a BG, jako mieszaniną gazów zawierającą dodatkowo bogata w energię „plazma wodna” i tlen. Jest zatem możliwe, że naukowcy mogliby wyciągnąć błędne wnioski, jeśli uważają, że pozytywne wyniki zostały osiągnięte wyłącznie przez wodór.

W 2018 roku opublikowano badanie na zwierzętach, w którym zastosowano inhalację „mieszaniny tlenu i wodoru” w leczeniu raka jajnika, w którym naukowcy odnotowali zadziwiający wynik. Poinformowali, że „Badanie in vivo wykazało, że 6 tygodni inhalacji wodoru znacząco zahamowało wzrost guza, o czym świadczy zmniejszona średnia objętość guza (32,30%) i ekspresja Ki67 (30,00%)” (Shang i wsp ., 2018).

W 2019 roku opublikowano opis przypadku 72-letniej pacjentki z rakiem pęcherzyka żółciowego (GBC). Po operacji i późniejszej chemioterapii rozwinęła się in situ.nawroty i przerzuty do wątroby. Pacjent miał ciężką niedokrwistość, wymagającą cotygodniowych transfuzji krwi. Guz pęcherzyka żółciowego zaatakował zstępującą część dwunastnicy, powodując przeciek jelitowy i zrost w okrężnicy wątrobowej. Pacjentka odmówiła innych metod leczenia i rozpoczęła codzienne inhalacje „mieszaniną wodoru z tlenem”, która stanowiła około 50% jej objętości oddechowej (3 l / min = 180 l / h, od 3 do 6 godzin dziennie). Po terapii inhalacyjnej i leczeniu objawowym, takim jak dożylne wspomaganie żywieniowe, stopniowo usuwano niedrożność jelit.

Po trzech miesiącach przerzuty do jamy brzusznej stopniowo się zmniejszały, korygowano niedokrwistość i hipoalbuminemię, poziom limfocytów i markerów nowotworowych powrócił do normy, a pacjentka została wypisana ze szpitala, zdolna do powrotu do normalnego życia (Cheni in ., 2019).

O tak imponujących przypadkach słyszy się zwykle tylko w kontekście tzw. „Cudownych uzdrowień”. Ponieważ autorzy nie sprecyzowali, czy używali BG wprost, można tylko spekulować na temat cudownej natury. Z drugiej strony, jeśli BG byłby celowo stosowany w leczeniu tej poważnej choroby, już samo to legitymizuje badanie kliniczne na większej grupie pacjentów, w którym skutki BG porównuje się z oddzielnie produkowanymi mieszaninami wodoru i tlenu. Niestety przedstawione badania nie dostarczyły bardziej szczegółowych informacji na temat szczegółów technicznych urządzeń.

W badaniu przeprowadzonym na pracownikach sanitarnych narażonych na zanieczyszczenie powietrza, wdychanie mieszaniny wodoru i tlenu (opisanej jako mieszanina H 2 ∶O 2 : 66,67% ∶33,33%) zmniejszyło stan zapalny dróg oddechowych i stres oksydacyjny. Naukowcy przypisali ten wynik tylko wodorowi i napisali: „Wdychanie gazowego wodoru może złagodzić zapalenie dróg oddechowych i stres oksydacyjny u pracowników sanitarnych narażonych na zanieczyszczenie powietrza. Wystąpił nawet znaczący wpływ hamujący na poziom ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej. Co ważne, wdychanie wodoru może złagodzić objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel ”(Gong i in ., 2016).

Mając na uwadze obecne problemy zdrowotne na świecie, należy również wspomnieć, że mieszanina wodoru z tlenem jest z powodzeniem stosowana w leczeniu zapalenia płuc u pacjentów z COVID-19 w Chinach. Prof. Nashan Zhong wspomniał o tym leczeniu w swoim wykładzie na temat „Perspektywy postępowania w przypadku zakażenia COVID 19 w Chinach”, który można obejrzeć w Internecie (sygnatura czasowa: 34 minuta). W swoim wykładzie podkreślił „neutralizację nadmiaru wolnych rodników, działanie przeciwzapalne i przeciwapoptozowe” oraz opisał „poprawę wydolności oddechowej pacjentów przez wodór” (Zhong, 2020).

Leczenie mieszaniną wodoru z tlenem zostało już wspomniane w „Strategiach zapobiegania i leczenia choroby koronawirusowej 2019” (Guan i in ., 2020). Cytując chińską Narodową Komisję Zdrowia: „W świetle znacznie zmniejszonego oporu dróg oddechowych i bezpieczeństwa, w praktyce klinicznej zastosowano inhalację mieszanki wodoru i tlenu, która jest wytwarzana w wyniku elektrolizy wody.

Wdychanie mieszanki wodoru / tlenu spowodowało znaczne złagodzenie duszności u większości pacjentów z COVID-19 w badaniu pilotażowym i dlatego zostało zatwierdzone w najnowszym dokumencie „ Zalecenia dotyczące diagnostyki i postępowania w przypadku COVID-19 ” (NHC, 2020; LeBaron, 2020).

W badaniu przeprowadzonym w 2017 roku z udziałem wodoru naukowcy napisali, że ponieważ większość uszkodzeń tkanek i dyskomfortu wywołanych przez wirusy jest spowodowana raczej burzą cytokin zapalną i stresem oksydacyjnym, a nie samym wirusem, tłumienie burzy cytokinowej i redukcja stresu oksydacyjnego może znacznie złagodzić objawy grypy i innych poważnych wirusowych chorób zakaźnych. Naukowcy podejrzewają, że wodór może być skuteczny w leczeniu zespołów dysfunkcji wielonarządowych spowodowanych grypą i innymi infekcjami wirusowymi, co czyni go obiecującym nowym środkiem ochronnym przed grypą i innymi poważnymi infekcjami wirusowymi. W ten sposób może być pomocny w walce z globalnymi problemami powodowanymi przez pandemie wirusów – stwierdzili naukowcy (Hu et al. 2017). Dobre wyniki osiągnięte do tej pory z mieszaniną wodoru z tlenem w leczeniu COVID-19 mogą być potwierdzeniem ustaleń tych badaczy w przypadku wodoru.

Możliwe podstawowe mechanizmy działania wodoru są szczegółowo wyjaśnione w filmie (LeBaron, 2020; MERCOLA, 2020) Jednym z mechanizmów przyczyniających się do jego działania jest jego wpływ na produkcję cytokin poprzez oddziaływanie na czynniki transkrypcyjne NFkB, NFAT i STAT1,3. Na przykład NFkB bierze udział w odpowiedzi komórkowej na stres, cytokiny, wolne rodniki, metale ciężkie, promieniowanie ultrafioletowe, utleniony LDL i antygeny bakteryjne lub wirusowe oraz kontroluje transkrypcję DNA, produkcję cytokin i przeżycie komórek w prawie wszystkich typach komórek zwierzęcych. Dopiero okaże się, jakie mogą być wyniki stosowania mieszaniny wodoru z tlenem w leczeniu przypadków COVID-19 i innych chorób w toczących się badaniach w Chinach.

Nie wiemy, czy iw jakim stopniu inne składniki BG przynoszą korzyści w połączeniu z wodorem, co byłoby interesujące do zbadania. Można jedynie spekulować, w jakim stopniu ExW w BG powoduje lub przyczynia się do pozytywnych wyników. Można przypuszczać, że dostarczone elektrony mogą zostać wykorzystane w metabolizmie energetycznym organizmu. Z jednej strony może to mieć pozytywny wpływ na łańcuch transportu elektronów (łańcuch oddechowy) w mitochondriach, a tym samym na zwiększoną produkcję ATP. Z drugiej strony możliwa byłaby poprawa strukturyzacji wody komórkowej i tkankowej za pomocą dostarczonej energii, co miałoby pozytywny wpływ na wszystkie procesy metaboliczne.

Korzystne jest to, że wykazano, że stosowanie wodoru nie koliduje z konwencjonalną terapią medyczną (Nicolson i in ., 2016). Pod warunkiem, że dotyczy to również BG, może być stosowany jako leczenie uzupełniające oprócz medycyny konwencjonalnej. Może to skrócić czas leczenia w szpitalach, co przyniosłoby ogromne korzyści zdrowotne i ekonomiczne.

BG może mieć również potencjalne zastosowanie w medycynie ratunkowej. Ostatnie badania wskazują na negatywne skutki podawania czystego tlenu, ponieważ wraz ze wzrostem ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi uwalniane są bardziej reaktywne rodniki tlenowe, które mają negatywny wpływ na proces gojenia. W przypadku zawału mięśnia sercowego prowadzi to do ponownego zawału i zaburzeń rytmu, większych rozmiarów zawału i zwiększonej śmiertelności (Grensemann i wsp ., 2018). W takich sytuacjach dodatkowe użycie wodoru o działaniu przeciwutleniającym mogłoby zrekompensować negatywne skutki podawania czystego tlenu.

Wnioski

Wiele badań pokazuje mocne dowody na pozytywny wpływ wodoru na zdrowie, z których niektóre zostały omówione w tym artykule. Coraz częściej prowadzi się badania na ludziach zarówno dla wodoru, jak i glikemii. Zgodnie z obecnym stanem badań dotychczas nie stwierdzono negatywnych skutków ubocznych. Ponieważ BG składa się w dwóch trzecich z wodoru, można założyć, że pozytywne wyniki uzyskane w badaniach nad wodorem odnoszą się również do BG.

Oprócz tego, że składa się z jednej trzeciej tlenu, BG zawiera specjalny składnik gazowy (ExW), który jest obecnie bardziej szczegółowo badany i któremu można przypisać dodatkowe skutki biologiczne. Aby uzyskać dostęp do tego założenia, konieczne będą dalsze badania.

Wskazane byłoby również zainicjowanie badań bezpośrednio porównujących BG i czysty wodór w celu oceny korzyści z obu gazów. Ważne jest również wyjaśnienie najlepszej metody podawania BG i optymalnej dawki BG dla każdego modelu choroby w określonych populacjach pacjentów poprzez badania kliniczne.

BG może mieć praktyczne zastosowanie zarówno w medycynie szpitalnej, jak i ambulatoryjnej ze względu na swoją dostępność, ponieważ może być wytwarzany na żądanie poprzez elektrolizę wody przy użyciu odpowiedniego sprzętu.

Podczas korzystania z BG należy przestrzegać norm bezpieczeństwa; w szczególności w przypadku inhalacji indywidualnej zaleca się, aby zawartość wodoru wdychanego w mieszaninie gazów nie przekraczała 4%. Jeśli dalsze badania kliniczne wykażą, że większe ilości BG wiążą się z większymi korzyściami, wyższą zawartość BG można by zastosować do inhalacji w warunkach szpitalnych. W takim przypadku w warunkach klinicznych należałoby podjąć ścisłe środki ostrożności (podobnie jak przy regularnym stosowaniu stosunkowo niebezpiecznych promieni rentgenowskich i gamma w szpitalach).

Na podstawie wspomnianych powyżej wyników badań (Chen i in ., 2019; Shang i in ., 2018; Gong i in ., 2016) oraz w całym artykule oraz na podstawie własnych doświadczeń pierwszego autora można założyć, że BG jest bezpiecznym i obiecująca terapia, pod warunkiem ścisłego przestrzegania środków ostrożności.

Ten fascynujący środek terapeutyczny zasługuje na więcej uwagi dzięki badaniom klinicznym. BG to bezpieczny, niedrogi i wszechstronny gaz, który jak najszybciej powinien trafić do ambulatoriów i szpitali do zastosowania w różnych dyscyplinach medycznych.

Autorzy pracy

Mohaupt E 1 *, Madl P 1 Lekarz chorób wewnętrznych, D-98527 Suhl, Turyngia, Niemcy  2 Katedra Chemii i Fizyki Materiałów, Laboratorium Biofizyki Środowiska,
Uniwersytet w Salzburgu, Wydział Nauk Przyrodniczych, Hellbrunnerstr. 34 A-5020 Salzburg, Austria * E-mail do korespondencji: [email protected]; [email protected] Słowa kluczowe: gaz Browna, HydrOxy, HHO, elektrolizer BG, woda rozprężana elektrycznie, choroby przewlekłe Wysłano: 10 lutego 2020 r .; Poprawiono: 17 lipca 2020 r .; Zaakceptowano: 20 lipca 2020 r .; Opublikowano: 5 października 2020 r .; Dostępne online: 5 października 2020 r. DOI: 10.14294 / WATER.2020.2

Zrzeczenie się

Istnieje stosunkowo niewiele szeroko zakrojonych, opartych na dowodach badań klinicznych dotyczących BG. Należy pamiętać, że indywidualne stosowanie BG w celach zdrowotnych jest nadal eksperymentalne; Oznacza to, że użytkownik musi wziąć odpowiedzialność za to zastosowanie, ponieważ jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały dostatecznie ocenione klinicznie. Doświadczenia przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny; podlegają one twojej własnej ocenie i nie zostały jeszcze udowodnione w dalszych badaniach. Nie zastępują diagnostyki medycznej, konsultacji ani konwencjonalnych badań lekarskich. Ani autor, ani wydawca nie odpowiadają za szkody wynikające ze stosowania BG u ludzi.

Bibliografia

Abraini JH, Gardette-Chauffour MC, Martinez E, Rostain JC, Lemaire C (1994) Reakcje psychofizjologiczne u ludzi podczas nurkowania na otwartym morzu do 500 mz mieszaniną wodoru, helu i tlenu. J. Appl. Physiol, 76 (3): 1113–8 .

Adey WR (2004) Evidence for nonhermal electromagnetic bioeffects: Potential Health Risk in Evolving Low-Frequency and Microwave Environments. W: Croome CD (red.) Electromagnetic Environments and Health in Building, Oxon: Spon Press, ISBN 0-415-31656-1; p. 35-51

Alexandrov BS, Rasmussen KØ, Bishop AR, Usheva A, Alexandrov LB, Chong S, Dagon Y, Booshehri LG, Mielke CH, Phipps ML, Martinez JS, Chen HT, Rodriguez G (2011). Nietermiczne skutki promieniowania terahercowego na ekspresję genów w mysich komórkach macierzystych. Biomedical Optics Express, 2 (9): 2680–2689 .

Amitani H, Asakawa A, Cheng K, Amitani M, Kaimoto K, Nakano M, Ushikai M, Li YX, Tsai ML, Li JB, Terashi M, Chaolu HH, Kamimura R, Inui A (2013) Wodór poprawia kontrolę glikemii w typie 1 Model zwierzęcy z cukrzycą poprzez promowanie wychwytu glukozy do mięśni szkieletowych. PLoS One, 8 (1): e53913 .

Aoki K, Nakao A, Adachi T, Matsui Y, Miyakawa S (2012) Badanie pilotażowe: Wpływ picia wody bogatej w wodór na zmęczenie mięśni wywołane ostrymi ćwiczeniami u elitarnych sportowców. Med Gas Res, 2:12 .

Barnothy FM (1969) Biologiczne skutki pól magnetycznych, tom 2. Plenum Press, Nowy Jork (USA)

Belyaev I, Dean A, Eger H, Hubmann G, Jandrisovits R, Kern M, Kundi M, Moshammer H, Lercher P, Oberfeld G, Ohnsorge P, Pelzmann P, Scheingraber C, Thill R (2016). Wytyczne EUROPAEM EMF 2016 dotyczące zapobiegania, diagnozowania i leczenia problemów zdrowotnych i chorób związanych z polami elektromagnetycznymi. Rev Environ Health, 31 (3): 363–97 .

Brigelius-Flohé R (2007) Negatywne skutki witaminy E przez indukcję metabolizmu leków. Genes Nutr 2: 249–256 .

Brun DR, Drake JC, Biela LM, Peelor ​​FF, Miller BF, Hamilton KL (2015) Nrf2 Signaling and the Slowed Aging Phenotype: Evidence from Long-Lived Models. Oxidative Medicine and Cellular Longevity, artykuł nr 732596 , 15 stron.

Calo JJM (2007) Komentarz na temat „Nowa gazowa i palna forma wody” RM Santilli. Int J Hydrogen Energy, 32: 1309–1312 .

Chen Q, Chen P, Zhou S, Yan XD, Zhang J, Sun XJ, Yuan HB, Yu WF (2013) Sól bogata w wodór osłabiła ból neuropatyczny poprzez redukcję stresu oksydacyjnego. Can J Neurol Sci, 40 (6): 857-863 .

Chen Y, Chen HG, Xie KL, Liu LL, Li Y, Yu YH, Wang GL (2015) H2 Treatment Attenuated Pain Behavior and Cytokine Release Through the HO-1 / CO Pathway in a Rat Model of Neuropathic Pain. Inflammation, 38 (5): 1835-1846 .

Chen JB, Pan ZB, Du DM, Qian W, Ma YY, Mu F, Xu KC (2019) Wodoroterapia indukowała kurczenie się przerzutowego raka pęcherzyka żółciowego: opis przypadku. World J Clin Cases, 7 (15): 2065–2074 .

Cloonan MO (2008) A chemist’s view of JM Calo’s comments on: „ A new gaseous and palna forma wody ” RM Santilli, Int J Hydrogen Energy, 33: 922-926 .

DocMedicus (2020) 6-Phasen-Tabelle – Antihomotoxische Therapie (6-fazowa tabela terapii antyhomotoksycznej) (tylko w języku niemieckim) http://www.gesundheits-lexikon.com/Therapie/Antihomotoxische-Therapie/6-Phasen-Tabelle. html [05.01.2020]

Dole M, Wilson FR, Fife WP (1975) Hiperbaryczna terapia wodorowa: możliwe leczenie raka. Science 190: 152-154 .

Eckman, Chris. (2010). Plazmowa ekspansja orbitalna elektronów w wodzie. Proceedings of the 17th Natural Philosophy Alliance, tom 6 (2): 1-4; https://www.coldreaction.mylittlehomepage.de/module/News/print.php?id=69 [01-05-2020]

EETC (2015) Hydrogen for Health & Beauty, Epoch Energy Tech Taiwan; dostępny online (dostęp: maj 2020 r.) https://youtu.be/Q6eIpJD1rCw

ETB (2020) Rozpuszczalność gazów w wodzie; https://www.engineeringtoolbox.com/gases-solubility-water-d_1148.html [01-05-2020]

Fan M, Xu X, He X, Chen LJ, Qian LR, Liu JP, Qing JD, Chao ZF, Sun XJ (2013) Protective Effects of Hydrogen-Saline Against Erectile Dysfunction in a Streptozotocin Induced Diabetic Rat Model. J Urol, 190 (1): 350-356 .

Fujii Y, Shirai M, Inamori S, Shimouchi A, Sonobe T, Tsuchimochi H, Pearson JT, Takewa Y, Tatsumi E, Taenaka Y (2013) Insufflation of hydrogen gas powstrzymuje odpowiedź zapalną krążenia pozaustrojowego w modelu szczura. Sztuczne organy, 37 (2): 136–41 .

Gartz J (2014) Wasserstoffperoxid H2O2 – Das vergessene Heilmittel (Nadtlenek wodoru H2O2 – Zapomniane lekarstwo). MobiWell Verlag (FRG); ISBN: 978-3944887074 (tylko w języku niemieckim)

Gladyshev VN (2014) Wolna radykalna teoria starzenia się jest martwa. Niech żyje teoria szkód! Sygnał przeciwutleniacza redoks, 1; 20 (4): 727–31 .

Gong ZJ, Guan JT, Ren XZ, Meng DY, Zhang HR, Wang BL (2016) Ochronny wpływ wodoru na płuca pracowników sanitarnych narażonych na zamglenie. Chiński dziennik gruźlicy i chorób układu oddechowego, 39 (12): 916-923 .

Grensemann J, Fuhrmann V, Kluge S (2018) Sauerstofftherapie in der Intensiv- und Notfallmedizin (Terapia tlenowa w medycynie intensywnej i ratunkowej) (tylko w języku niemieckim). Dtsch Arztebl Int, 115: 455–462 .

Guan WJ, Chen RC, Zhong NS (2020) Strategie zapobiegania i zarządzania chorobą koronawirusową 2019. Eur Respir J, 55 (4): 2000597 .

Hallberg O, Oberfeld G (2006) Czy wszyscy staniemy się elektrowrażliwi? Electromagnetic Biology and Medicine, 25: 189–191 .

Hanninen O, Knol AB, Jantunen M, Lim TA, Conrad A, Rappolder M, Carrer P, Fanetti AC, Kim R, Buekers J, Torfs R, Iavarone I, Classen T, Hornberg C, Mekel OCL, EBoDE Working Group (2014 ) Obciążenie środowiskowe chorobami w Europie: ocena dziewięciu czynników ryzyka w sześciu krajach. Environ Health Perspect, 122 (5): 439–46 .

Hayashi T, Yoshioka T, Hasegawa K, Miyamura M, Mori T, Ukimura A, Matsumura Y, Ishizaka N (2011) Inhalation of hydrogen gas osłabia przebudowę lewej komory wywołaną przerywaną hipoksją u myszy. American Journal of Physiology – Heart and Circulatory Physiology, 301 (3): H1062–9 .

He, J. Xiong S, Zhang J, Wang JW, Sun AJ, Mei X, Sun XJ, Zhang CS, Wang Q (2013) Ochronny wpływ soli bogatej w wodór na model szczurzych wrzodziejących zapalenia jelita grubego. Journal of Surgical Research, 185 (1): 174–81 .

Helmenstine AM (2019) Skład chemiczny ludzkiego ciała. https://www.thoughtco.com/chemical-composition-of-the-human-body-603995 [01-05-2020]

Herbert MR, Sage C (2013) Autyzm i EMF? Prawdopodobieństwo powiązania patofizjologicznego – część I. Patofizjologia 20: 191–209 .

Ho MW, francuski A, Haffegee J, Saunders PT (1994) Czy słabe pola magnetyczne (lub potencjały) wpływają na formowanie się wzorców? Rozdział 7. W: Ho MW, Popp FA, Warnke U (red.) Bioelectrodynamics and Biocommunication. World Scientific, Singapur .

Hu TH, Yang M, Zhang Z (2017) Hydrogen Medicine Therapy: skuteczny i obiecujący nowy sposób leczenia zespołu dysfunkcji wielonarządowych (MODS) wywołanego przez grypę i inne choroby wirusowe? SOJ Microbiol Infect Dis, 5 (2): 1–6 .

Huang CS, Kawamura T, Peng X, Tochigi N, Shigemura N, Billiar TR, Nakao A, Toyoda Y (2011) Wdychanie wodoru zmniejszyło apoptozę nabłonka w urazie płuc wywołanym przez wentylację poprzez mechanizm obejmujący aktywację czynnika jądrowego kappa B. Biochem Biophys Res Commun., 408 (2): 253-258 .

IARC (2013) Working Group on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans. Promieniowanie niejonizujące, Część 2: Pola elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej. Lyon (FR): Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, 2013: 480. IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans, Vol 102. Dostępne w Internecie (dostęp: maj 2020 r.) Http://monographs.iarc.fr/ENG/Monographs/vol102/

Ichihara M, Sobue S, Ito M, Ito M, Hirayama M, Ohno K (2015) Korzystne efekty biologiczne i podstawowe mechanizmy wodoru molekularnego – obszerny przegląd 321 oryginalnych artykułów. Med Gas Res., 5:12 .

Ignacio RM, Kwak HS, Yun YU, Sajo MEJV, Yoon YS, Kim CS, Kim SK, Lee KJ (2013) The Drinking Effect of Hydrogen Water on Atopic Dermatitis Induced by Dermatophagoidesfarinae Allergen in NC / Nga Mice. Uzupełnienie oparte na dowodach naukowych Alternat Med, 538673 .

Ishibashi T, Sato B, Rikitake M, Seo T, Kurokawa R, Hara Y, Naritomi Y, Hara H, Nagao T (2012) Konsumpcja wody zawierającej wysokie stężenie wodoru cząsteczkowego zmniejsza stres oksydacyjny i aktywność choroby u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów : otwarte badanie pilotażowe. Med Gas Res, 2: 27 .

Ishibashi T, Ichikawa M, Sato B, Shibata SJ, Hara YC, Naritomi YC, Okazaki K, Nakashima Y, Iwamoto Y, Koyanagi S, Hara H, Nagao T (2015) Improvement of Psoriasis-Associated Arthritis and Skin Lesions by Treatment with Wodór molekularny: raport z trzech przypadków. Mol Med Rep, 12 (2): 2757-2764 .

Ito M, Hirayama M, Yamai K, Goto S, Ito M, Ichihara M, Ohno K (2012). szczury. Badania gazów medycznych, 2 (1), 15 .

Kajiyama S. Hasegawa G, Asano M, Hosoda H, Fukui M, Nakamura N, Kitawaki J, Imai S, Nakano K, Ohta M, Adachi T, Obayashi H, Yoshikawa T (2008) Suplementation of Hydrogen-Rich Water Improves Lipid and Metabolizm glukozy u pacjentów z cukrzycą typu 2 lub upośledzoną tolerancją glukozy. Nutr Res., 28 (3): 137-143 .

Kane AE, Sinclair DA (2019) Zmiany epigenetyczne podczas starzenia i ich potencjał do przeprogramowania. Critical Reviews in Biochemistry and Molecular Biology, 54: 1, 61–83 .

Kamimura N, Ichimiya H, Iuchi K, Ohta S (2016) Molecular hydrogen stymuluje ekspresję genów koaktywatora transkrypcyjnego PGC-1α w celu zwiększenia metabolizmu kwasów tłuszczowych. Aging and Mech Dis., Numer artykułu: 16008

Kato S, Saitoh Y, Iwai K, Miwa N (2012) Bogata w wodór elektrolizowana ciepła woda przeciwdziała powstawaniu zmarszczek przeciw promieniom UVA wraz z produkcją kolagenu typu 1 i zmniejszeniem stresu oksydacyjnego w fibroblastach i zapobieganiu uszkodzeniom komórek w keratynocytach. J Photochem Photobiol B, 106: 24-33 .

Kadeisvil JV (2008) Obalenie komentarzy JM Calo na temat artykułu RM Santilli w HHO. Int J Hydrogen Energy, 33: 918–921 .

Kaplan S, Deniz OG, Onger ME, Tuerkmen AP, Yurt KK, Aydın I, Altunkaynak BZ, Davis D (2016) Pole elektromagnetyczne i rozwój mózgu. Journal of Chemical Neuroanatomy 75: 52–61 .

Lai H, Singh NP (1997a) Ostra ekspozycja na mikrofale o niskiej intensywności zwiększa pęknięcia pojedynczych nici DNA w komórkach mózgu szczura. Bioelectromagnetics, 16: 207–210 .

Lai H, Singh NP (1997b) Ostra ekspozycja na pole magnetyczne 60 Hz zwiększa pęknięcia nici DNA w komórkach mózgowych szczura. Bioelectromagnetics, 18 (2): 156–65; doi: 10.1002 / (SICI) 1521-186X (1997) 18: 2 <156 :: AID-BEM8> 3.0.CO; 2-1

LeBaron TW (2020) Patofizjologia COVID-19 i uzasadnienie, dlaczego wodór molekularny jest badany klinicznie; https://www.youtube.com/watch?v=-oh9Ztgjm4A [01-05-2020]

Lim DS, Kim SK (2015) The Answer Is Hydrogen-Dissolved Water. SangSangNamu Publ., Korea Południowa. Licencja wydawnicza nr. 313-2007-000172 (2007.08.29)

Liu Q, Shen WF, Sun HY, Fan DF, Nakao A, Cai JM, Yan G, Zhou WP, Shen RX, Yang JM, Sun XJ (2010) Sól bogata w wodór chroni przed uszkodzeniem wątroby u szczurów z żółtaczką obturacyjną. Liver International, 30 (7): 958–68 .

Liu SL, Liu K, Sun Q, Liu WW, Tao HY, Sun XJ (2011) Terapia wodorem może być nowatorską i skuteczną metodą leczenia POChP. Frontiers in Pharmacology, 2:19 .

Liu C, Kurokawa R, Fujino M, Hirano S, Sato B, Li a XK (2014) Estimation of wodoru w tkance szczura przy użyciu hermetycznej rurki po podaniu wodoru różnymi drogami. Scientific Reports, 4: 5485 .

Madl P, DeFilippis A, Tedeschi A (2020) Wpływ ultra-słabych fraktalnych sygnałów elektromagnetycznych na fazę wodną w układach żywych: analiza przypadku testowego markerów odmładzania molekularnego w fibroblastach, Electromagnetic Biology and Medicine .

Medinger WH (2005) Znaczenie słabych statycznych i elfich pól magnetycznych i ich gradientów w odniesieniu do elektromagnetycznej biokompatybilności. Nowa metoda dokładnej lokalizacji stref naprężeń techno i geogenicznych. IIREC, 2: 1–25

MERCOLA (2020) Jak wodór cząsteczkowy może pomóc Twojemu układowi odpornościowemu. https://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2020/04/25/coronavirus-pathophysiology.aspx?cid_medium=etaf&cid=share [01-05-2020]

Milham S (2010) Historyczne dowody na to, że elektryfikacja spowodowała XX-wieczną epidemię „chorób cywilizacyjnych”. Medical Hypothesis, 74 (2): 337–345 .

Mizuno K. Sasaki AT, Ebisu K, Tajima K, Kajimoto O, Nojima J, Kuratsune H, Hori H, Watanabe Y (2018) Woda bogata w wodór dla poprawy nastroju, niepokoju i funkcji autonomicznych nerwów w życiu codziennym. Med Gas Res., 7 (4): 247-255 .

Nasim I, Kim SM (2017) Narażenie człowieka na pola RF w łączu 5G. arXiv: 1711.03683v1; https://arxiv.org/pdf/1711.03683.pdf

Nicolson GL, deMattos GF, Settineri R, Costa C, Ellithorpe R, Rosenblatt S, LaValle J, Jimenez A, Ohta S (2016) Clinical Effects of Hydrogen Administration: From Animal and Human Diseases to Exercise Medicine. International Journal of Clinical Medicine, 7 (1) 32–76 .

NHC (2020) Review of the Novel Coronavirus Pneumonia Diagnostic and Treatment Protocol (7. okres przejściowy) (oryginalny tytuł w języku chińskim: 《新型 冠状 病毒 肺炎 诊疗 方案 (试行 第七 版)》 解读 Narodowa Komisja Zdrowia ChRL (tylko w języku chińskim) ; www.nhc.gov.cn/yzygj/s7652m/202003/a31191442e29474b98bfed5579d5af95.shtml [01-05-2020]

Ohsawa I, Ishikawa M, Takahashi K, Watanabe M, Nishimaki K, Yamagata K, Katsura KI, Katayama Y, Asoh S, Ohta S (2007) Wodór działa jako terapeutyczny przeciwutleniacz poprzez selektywną redukcję cytotoksycznych rodników tlenowych. Nature Medicine, 13 (6): 688–94 .

Ono H, Nishijima Y, Ohta S, Sakamoto M, Kinone K, Horikosi T, Tamaki M, Takeshita H, Futatuki T, Ohishi W, Ishiguro T, Okamoto S, Ishii S, Takanami H (2017) Hydrogen Gas Inhalation Treatment in Acute Cerebral Infarction: A Randomized Controlled Clinical Study on Safety and Neuroprotection. J Stroke Cerebrovasc Dis.; 26 (11): 2587-2594 .

Ostojic SM, Vukomanovic B, Calleja-Gonzalez J, Hoffman JR (2014) Effectiveness of Oral and Topical Hydrogen for Sports-related Soft Tissue Injuries. Postgrad Med, 126 (5): 187-195 .

Pethig R (2017) Dielectrophoresis – Theory, Methodology and Biological Applications . Wiley Publ. Chichester (Wielka Brytania).

Pokorný J (2011) Elektrodynamiczna aktywność komórek zdrowych i nowotworowych. IX Międzynarodowe Sympozjum Froehlicha. IOP Publishing Journal of Physics: Conference Series 329: 012007 .

Qian L, Shen J, Chuai Y, Cai J (2013) Hydrogen as a New Class of Radioprotective Agent w International Journal of Biological Science, 9 (9): 887–94 .

Ohsawa I, Nishimaki K, Yamagata K, Ishikawa M, Ohta S (2008) Konsumpcja wody wodorowej zapobiega miażdżycy u myszy z nokautem apolipoproteiny E. Biochem Biophys Res Commun, 377 (4): 1195–1198 .

Rhodes WA (1967) Multicell Oxyhydrogen Generator. Patent USA 3310483; https://pdfpiw.uspto.gov/.piw?Docid=03310483 [01-05-2020]

Ross AC, Caballero B, Cousins ​​RJ, Tucker KL, Ziegler TR (2014) Modern Nutrition in Health and Disease, 11th ed. Lippincott Williams & Wilkins, Filadelfia (Pensylwania); ISBN 978-1-60547-461-8,

Shang L, Xie F, Li J, Zhang Y, Liu M, Zhao P, Ma X, Lebaron TW (2018) Terapeutyczny potencjał wodoru molekularnego w raku jajnika. Transl Cancer Res, 7 (4): 988–995 .

Santibáñez M, Bolumar F, García AM (2007). Zawodowe czynniki ryzyka w chorobie Alzheimera: przegląd oceniający jakość opublikowanych badań epidemiologicznych. Occup Environ Med, 64 (11): 723–32 .

Santilli RM (2006) A new gase and palna forma wody, I nt J Hydrogen Energy, 31: 1113-1128 .

Settineri R, Zhou, J, Ji J, Ellithorpe RR, Rosenblatt S, Jimenez A, Ohta S, Ferreira G, Nicolson GL (2018) Hydrogenized Water Effects on Protection of Brain Cells from Oxidative Stress and Gutamate Toxicity. American Journal of Food and Nutrition, 6 (1): 9–13 .

Tamura T, Hayashida K, Sano M, Onuki S, Suzuki M (2017) Efficacy of inhaled Hydrogen on neurological result after Brain Ischemia during post-cardiac arrest care (badanie HYBRID II): protokół badania dla randomizowanego kontrolowanego badania. Trials, 18: 488 .

Tsubone H, Hanafusa M, Endo M, Manabe N, Hiraga A, Ohmura H, Aida H (2013) Effect of Treadmill Exercise and Hydrogen-Rich Water Intake on Serum Oxidative and Anti-Oxidative Metabolites in Serum of Thoroughbred Horses. J Equine Sci, 24 (1): 1–8 .

Viñuela A, Brown AA, Buil A, Tsai PC, Davies MN, Bell JT, Dermitzakis ET, Spector TD, Small KS (2018) Age-zależne zmiany średniej i wariancji ekspresji genów w tkankach w kohorcie bliźniaczej. Hum Mol Genet., 27 (4): 732–741 .

Voeikov VL, Del Giudice E (2009) Oddychanie wodą – podstawa stanu życia. WODA 1, 52-75 .

Wertheimer N, Leeper E (1979) Electrical Wiring Configuration and Childhood Cancer. Am J Epidem, 109 (3): 273–284 .

Wikipedia (2020) Skład ciała ludzkiego; https://en.wikipedia.org/wiki/Composition_of_the_human_body [01-05-2020]

Wiseman G (2019a) Co to jest gaz Browna (BG). Eagle Research, Buffalo (Nowy Jork); https://eagle-research.com/q-what-is-browns-gas-bg/ [01-05-2020]

Wiseman G (2019b) Woda Gaz. Eagle Research, Buffalo (Nowy Jork); https://eagle-research.com/water-gas/ [01-05-2020]

Wiseman F (2019c) Moją misją jest polepszanie życia. Eagle-Research, Buffalo (Nowy Jork); http://eagle-research.life [01-05-2020]

Wiseman G (2019d) AquaCure® Model AC50; https://eagle-research.com/product/ac50/ [01-05-2020]

Wiseman G (2019e) Pisemne referencje http://eagle-research.life/health-improvements/ [01-05-2020]

Xiao X, Cai J, Xu J, Cai JP, Xu JJ, Wang RB, Cai JM, Liu Y, Xu WG, Sun XJ, Li RP (2012) Ochronny wpływ soli wodorowej na retinopatię cukrzycową u szczura z cukrzycą wywołanego streptozotocyną Model. J Ocul Pharmacol Ther, 28 (1): 76–82 .

Yoritaka, A. Takanashi M, Hirayama M, Nakahara T, Ohta S, Hattori N (2013) Pilot Study of H2 Therapy in Parkinson’s Disease: A Randomized Double-Blind Placebo-Controlled Trial. Mov Disord., 2013; 28 (6): 836-839 .

Zhong NS (2020) Perspektywy zarządzania zakażeniem COVID-19 w Chinach; https://vimeo.com/395657458 [001-05-2020]

 

Brown’s Gas for Health: Background, Observations and Medical Data